| Historia gminy |
| Wpisany przez Administrator | ||||
| środa, 10 czerwca 2009 13:52 | ||||
Strona 1 z 2 Ocieplenie klimatu spowodowało wycofanie się lądolodu z terenu środkowej Wielkopolski około 12.000 lat temu. Przyczyniło się to do powstania sprzyjających warunków dla rozwoju roślinności i – później – pojawienia się pierwszych zwierząt. W ślad za nimi przywędrował człowiek. Pierwsze plemiona koczownicze dotarły na teren środkowej Wielkopolski w starszej epoce kamienia (paleolicie), około roku 8.000 p.n.e. W Zielątkowie znaleziono kamienny grot strzały świadczący o pobycie ludzi w tym okresie. Dalsze znaleziska archeologiczne potwierdzają ciągłość osadnictwa na terenie dzisiejszej gminy Suchy Las.
W kilku miejscowościach: Złotnikach, Złotkowie, Zielątkowie, Golęczewie i Suchym Lesie dokonano odkryć z młodszej epoki kamienia (neolitu). W Biedrusku znaleziono ślady osady z epoki brązu, kultury łużyckiej (około 1100-700 p.n.e.), z tego samego okresu, na który datowana jest osada w Biskupinie. Wiele odkryć archeologicznych pochodzi z epoki żelaza. Ślady kultury pomorskiej (550-400 p.n.e.) znaleziono w Biedrusku, Glinnie, Łagiewnikach, Morasku, z okresu lateńskiego (400 p.n.e. – pocz. n.e.) w Glinnie i w Suchym Lesie, z okresu wpływów rzymskich (do roku 400 n.e.) w Chludowie i w Knyszynie. Później, w okresie wędrówek (400-600 n.e.) ludzie zamieszkiwali m.in. Biedrusko. We wczesnym średniowieczu istniały grody w Złotnikach, Chojnicy i w Glinnie. Grodzisko nad Jeziorem Glinnowieckim, nieopodal nieistniejącej już wsi Glinno, zwane też „szwedzkim szańcem” do dziś wyraźnie widoczne jest w terenie.Tereny dzisiejszej gminy Suchy Las dzieliła losy całej środkowej Wielkopolski. W X wieku znalazła się w państwie Mieszka I. Prawdopodobnie w XI lub XII wieku powstała pierwsza parafia – w Chojnicy. Wieś Chojnica w średniowieczu była czołem opola – główną osadą związku ponad dwudziestu wsi. Wiadomości o wszystkich miejscowościach pojawiają się w źródłach pisanych z XIII – XV wieku. Wtedy to kilka z nich (m.in. Chludowo, a później Biedrusko) nadanych zostało klasztorowi cysterek z Owińsk, natomiast Suchy Las – joannitom z Poznania. W wieku XVI, przy kościołach w Chludowie i w Chojnicy działały szkoły parafialne, a pod koniec tego wieku w Chojnicy także szpital. Rozwój regionu został zahamowany w okresie potopu szwedzkiego, kiedy to przemarsze wojsk zniszczyły okolice. Później, w początku XVIII wieku wiele wsi zostało wyludnionych przez zarazy i morowe powietrze. Taki los spotkał Glinno, Suchy Las, Złotkowo. Dla odbudowy i rozwoju podupadłych wsi, do Suchego Lasu (w 1732 roku) i Złotkowa (w 1751 roku) sprowadzeni zostali osadnicy olęderscy. Kolejne lata to wojna siedmioletnia (1756-63), która naznaczyła okolicę ponownymi przemarszami wojsk, tym razem pruskich i rosyjskich. Po II rozbiorze Polski, w 1793 roku, teren dzisiejszej gminy wraz z całą Wielkopolską dostał się pod zabór pruski. Panowanie pruskie trwało, z kilkuletnią przerwą od 1807 do 1815 roku, kiedy to poznańskie znalazło się w granicach Księstwa Warszawskiego, aż do końca I wojny światowej. Władze pruskie w roku 1797 skonfiskowały majątki cysterek i wiele z ich posiadłości trafiło w ręce berlińskiej rodziny von Treskow. Podobnie, w 1832 roku zaborcy dokonali kasaty zakonu joannitów. Czas zaborów był okresem germanizacji, a dla mieszkańców walki o zachowanie polskości. Na terenie zaboru pruskiego była to walka nie tylko zbrojna i polityczna, ale zwłaszcza walka na polu szkolnictwa, nauki i gospodarki. Z okolic Suchego Lasu pochodziło wielu działaczy niepodległościowych i gospodarczych oraz wybitnych ludzi kultury. Z Zielątkowa pochodzili Bibianna i Jędrzej Moraczewscy. Proboszczem w Chojnicy był ksiądz Bronisław Hertmanowski. Koniec XIX i początek XX wieku był okresem szczególnie intensywnego osadnictwa niemieckiego. Utworzono wtedy wsie wzorcowe w Golęczewie i w Morasku, kolonizacji poddano też Suchy Las, Chludowo, Złotniki. Dla gospodarczego rozwoju okolicy bardzo istotne było zbudowanie i oddanie do użytku, w roku 1879, linii kolejowej Poznań – Piła. Na przełomie wieków na terenie dzisiejszej gminy zaczął rozwijać się drobny przemysł i przetwórstwo: istniały m.in. cegielnia w Jelonku, mleczarnia w Chludowie, młyn parowy w Suchym Lesie. Na początku XX wieku majątek w Biedrusku wraz z czterema okolicznymi wsiami został zakupiony przez armię pruską, co dało początek budowie „obozu wojskowego”, koszar i rozwojowi poligonu. Fakt ten zaważył na późniejszym rozwoju tego regionu. Okolice Suchego Lasu były areną walk Powstańców Wielkopolskich z załogą koszar w Biedrusku, które zostały zdobyte 28 grudnia 1918 roku. Po odzyskaniu niepodległości utworzono polską administrację. W okresie międzywojennym gmina Piątkowo obejmowała teren całej nieomal dzisiejszej gminy Suchy Las. W Chludowie mieszkał w latach 1922-34 Roman Dmowski, przywódca Narodowej Demokracji, natomiast w Piątkowie – w latach 1920-39 Feliks Nowowiejski, kompozytor i dyrygent. Pomimo bliskości Poznania, teren miał cały czas charakter rolniczy i tylko istnienie poligonu wyraźnie wyróżniało gminę spośród innych, leżących wokół stolicy województwa. We wrześniu 1939 roku teren gminy został zajęty przez wojska niemieckie. Okres okupacji cechowały terror i represje w stosunku do mieszkańców. Obszar gminy został wyzwolony na przełomie stycznia i lutego 1945 roku przez wojska radzieckie, przy istotnym współudziale mieszkańców. W okresie powojennym, aż do lat osiemdziesiątych okolice Suchego Lasu zachowały swój dawny, rolniczy charakter. Obecny Suchy Las to prężnie rozwijający się region, który czerpie korzyści z bliskości dużego miasta. Zwiastunem nadchodzących zmian było pojawienie się, w końcu lat osiemdziesiątych, pierwszych inwestorów, a przemiany społeczno – gospodarcze, po roku 1989 na dobre przyspieszyły rozwój gminy, jednocześnie wyzwalając prawdziwy potencjał przedsiębiorczych mieszkańców. |
||||
| Zmieniony: środa, 10 czerwca 2009 13:56 |
